تحقیق
 
 
تحقیق
 

تاریخچه تنیس روی میز

تنیس روی میز ورزش خیلی قدیمی نیست. اولین نشانه هان مربوط به این رشته ورزشی مربوط به دهه های پایانی قرن نوزدهم است که سربازان انگلیسی در هند و آفریقای جنوبی به وسیله ی بسته های سیگار و سرهای نوشابه، یک میز و تعدادی کتاب در وسط میز بازی می کردند. این ورزش در ابتدا تنیس داخل سالن نامیده می شد. به مرور زمان و در اواخر قرن نوزدهم در انگلستان این ورزش با نام هایی چون (Whiff Whaff) و (gossima) شناخته می شد، برادران پارکر اولین افرادی بودند که لوازم مناسب برای این ورزش تولید کردند.

در سال 1902 اولین راکت های حرفه ای این ورزش ساخته شد و انجمن پینگ پنگ در انگلستان تاسیس شد. هر چند این ورزش ابتدا به عنوان یک سرگرمی در بین افراد رایج شد که با هم بازی می کردند ولی به تدریج در انگلستان و اروپا گسترش یافت. با ورود تجهیزات این رشته ورزشی به ژاپن در حدود سال های 1920 تعداد بیشتری از مردم دنیا با این ورزش جدید آشنا شدند.

فدراسیون بین المللی تنیس روی میز در سال 1962 در گردهمایی بین المللی که در برلین تشکیل شده بود با حضور کشورهای انگلیس، سوئد، مجارستان، هند، آلمان، دانمارک، چکسلواکی، استرالیا و ولز تأسیس شد. اولین دوره رقابت های قهرمانی جهان یک سال بعد در کشور انگلستان برگزار شد.

در سال های اولیه رقابت های جهانی تا حدود دهه پنجاه میلادی تیم های مجارستان، انگلیس، چکسلواکی و تیم های اروپایی بر سایر تیم ها برتری داشتند ولی با پیشرفت این رشته ورزشی در شرق آسیا و ورود ژاپن، چین، تایوان و کره جنوبی به این رقابت هاريال برتری ژاپنی ها و بعدها کره ایها و چینی ها به حدی رسید که امروزه در رقابت های جهانی و المپیک تمامی رویدادهای این ورزش با برتری ورزشکاران این کشورها به پایان می رسد.

ورزش تنیس روی میز از بازی های المپیک 1988 وارد برنامه بازی ها شد. البته این رشته ورزشی از 1958 و سومین دوره بازی های آسیایی در برنامه این رقابت ها قرار گرفت.

 

تنیس روی میز در ایران

ورزش تنیس روی میز نخستین بار در سال های 1317 و 1318 توسط خارجی های مقیم آبادان و مسجد سلیمان به ایرانیان معرفی شد. تا سال 1325 که فدراسیون تنیس روی میز تأسیس شد، بازیکنان ایرانی با انجام بازی های داخلی با خارجیان مقیم ایران در این رشته پیشرفت می کردند. هفت سال پس از تأسیس فدراسیون اولین دوره مسابقه های قهرمانی کشور در سال 1332 برگزار شد. در اولین دوره این رقابت ها 3 تیم تهران، آبادان و خراسان در تهران رقابت کردند. در انفرادی امیر احتشام زاده با پیروزی بر هوشنگ بزرگ زاده به مقام قهرمانی دست یافت.

تنیس روی میز ایران در اولین میدان بین المللی که مسابقه های جهانی سال 1957 بود به مقام هفدهم مشترک در میان سی و سه تیم شرکت کننده دست یافت. علی رغم کمبود امکانات در آن زمان، تیم ایران در بازی های آسیایی 1958 توکیو به مقام سوم دست یافت. امیر احتشام زاده و هوشنگ بزرگ زاده چهره های بی رقیب آن زمان تنیس روی میز ایران بودند. امیر احتشام زاده در بین سال های 1332 تا 1348 دوازده بار قهرمان ایران شد.

در بازی های آسیایی 1366 تیم ایران به مقام پنجم دست یافت و هوشنگ بزرگ زاده در رقابت های انفرادی مکان سوم آسیا را به چنگ آورد و صاحب نشان برنز شد. بهترین عنوان ایران در تاریخ حضورش در رقابت های جهانی کسب مقام نهم جهان در سال 1963 است. در سال های 1965 (مقام دوازدهم)، 1967 و 1971 (مقام شانزدهم) برای ما به دست آمد. پس از چندین سال غیبت به علت پیروزی انقلاب اسلامی، تیم ایران در سال 1980 در قهرمانی آسیا شرکت کرد و به مقام یازدهم رسید. اولین حضور ما در مسابقه های قهرمانی آسیا به سال 1972 در اولین دوره این رقابت ها در پکن شرکت کرد و به مقام هفتم رسید.

هر چند در دهه 60 و 70 هم بازیکنان خوبی چون مجید احتشام زاده، فواد کاسب، ابراهیم علیدخت، ابوطالب نجفی و ... در تنیس روی میز ایران حضور داشتند ولی هیچگاه دوران پرشکوه گذشته تکرار نشد.

 

درباره ورزش تنیس روی میز

تجهیزات بازی

- توپ

توپ بازی به رنگ روشن و دارای وزنی معادل 7/2 گرم می باشد و 40 میلی متر قطر دارد. ضریب ارتجاعی 94/0 است. جنس توپ از سلولوئید و به رنگ سفید یا نارنجی مات می باشد. این توپ ها در مقابل ضربه های محکمی که قریب به 180 کیلومتر سرعت به آن می دهد به خوبی مقاوم است.

 

- راکت

به طور کلی، راکت تنیس روی میز از سه قسمت تشکیل می شود: چوب، ابر (اسفنج) و لاستیک.

چوب راکت از لایه های مختلف تشکیل شده که تعداد آنها معمولاً 1 تا 7 لایه می باشد. در برخی از چوب ها لایه ای از فیبر کربن یا فیبر شیشه ای برای ازدیاد جهش توپ در داخل تیغه مورد استفاده قرار می گیرد.وزن چوب راکت در راکت های تولید کشور چین، بین 75 تا 150 گرم است، اما امروزه چوب راکت های تولید کشورهای دیگر وزنی بین 75 تا 95 گرم دارند.

ابر راکت که لایه میانی است و بین سطح چوب و لاستیک قرار دارد، می تواند بین 5/0 تا 5/2 میلی متر ضخامت داشته باشد و از هر رنگی انتخاب شود.

قسمت رویی لایه راکت لاستیک است که ضخامت آن می تواند بین 1 تا 2 میلی متر باشد. لاستیک راکت دارای یک سطح صاف و یک سطح دونه دار است.

 

- میز

سطح بالایی میز که به آن سطح بازی می گویند دارای 274 سانتی متر طول و 5/152 سانتی متر عرض است و ارتفاع آن از سطح زمین 76 سانتی متر می باشد.سطح میز می تواند از هر جنسی باشد به شرط آنکه اگر توپی از ارتفاع 30 سانتی متری روی آن رها شود، تقریباً 23 سانتی متر جهش داشته باشد.سطح میز می تواند به رنگ آبی یا سبز تیره و مات باشد.دور تا دور سطح میز دارای خط سفیدی است که 2 سانتی متر پهنا دارد و جزئ سطح بازی است.در وسط میز خط سفید دیگری به 3 میلی متر به موازات خطوط کناری میز کشیده شده است که فقط در بازی های دو نفره (دوبل) کاربرد دارد.تور و گیره تور، میزرا از وسط به دو قسمت تقسیم می کند، ارتفاع تور 15/25 سانتی متر و طول آن 183 سانتی متر است.

- یک مسابقه شامل سه گیم از پنج گیم و یا چهار گیم از هفت گیم خواهد بود.

- بین هر دو گیم بازیکنان اجازه دو دقیقه استراحت دارند.

- هر بازیکن یا زوج بازیکن می توانند در طول مسابقه یک بار درخواست مهلت استراحت قانونی (یک دقیقه) نمایند.

 

- بازیکنی که زودتر از حریف به امتیاز 11 برسد، برنده گیم خواهد بود مگر اینکه 10-10 مساوی شوند که در این صورت بازیکنی برنده خواهد شد که 2 امتیاز بیشتر به دست آورد.مثلاً 16-18 شود.

- برای شروع بازی حق انتخاب سرویس، دریافت و یا میز با قرعه کشی با سکه تعیین می شود.

- برنده ی قرعه می تواند سرویس یا دریافت سرویس یا میز را انتخاب کند.اگر برنده ی قرعه، زدن سرویس را انتخاب کند، حق انتخاب میز (زمین) با حریف خواهد بود.

- پس از هر دو امتیاز، نوبت سرویس به حریف می رسد و این روشش تا پایان هر گیم ادامه می یابد.

- اگر بازیکنان در شرایط 10-10 مساوی قرار گیرند، به جای دو سرویس، بازی به صورت یک سرویس-یک سرویس ادامه می یابد.

 |+| نوشته شده در  جمعه سیزدهم آذر 1388ساعت 17:42  توسط رضا  | 
 
  بالا