X
تبلیغات
تحقیق - اصول اينتوباسيون
 
تحقیق
 
 
تحقیق
 

اصول اينتوباسيون

١- حفظ و باز نگهداشتن راه هوايي در مواردي كه نتوان با ساير راههاي هوايي مصنوعي راه هوايي بيمار را باز نگه داشت.

٢- تخليه موثر ترشحات از راههاي هوايي در بيماراني كه خود قادر به خارج ساختن ترشحات نباشند.

٣- پيشگيري از آسپراسيون محتويات معده به داخل تراشه، در بيماراني كه سطح هشياري مناسب ندارند، و يا دچار اختلال در فلكسهاي راه هوايي فوقاني هستند (نظير بلع و سرفه)

٤- در موارديكه نياز به تجويز اكسيژن با غلظتهاي بالاي ٦٠٪ وجود داشته باشد.(توسط تهويه مكانيكي)

٥- هنگام احياي تنفسي در بيبماران دچار ايست تنفسي

٦- جهت يهوشي استثنايي

         رفرنس: مراقبتهاي ويژه ICU

                                         تأليف: حسين شيري – ملاحت نيك روان مفرد

                      

 

 

 

 

 

گرافت هاي پوست

از تكنيك گرافت پوست، يك قسمت پوست از خونرساني خودش، برداشته شده و به صورت بافت آزاد به محل ديگر گيرنده، منتقل مي شود. گرافت پوست تقريباً براي ترميم هر نوع زخم بكار رفته و شايعترين شكل جراحي ترميمي است، گرافتهاي پوستي معمولاً براي ترميم نقايصي كه در اثر برداشتن تومورهاي پوست، پوشيدن مواحي برهنه پوست، (براي مثال سوختگي) و زخمهايي كه در آنها پوست در دسترس براي بستن زخم كافي نيست بكار مي رود. آنها نيز زمانيكه بستن اوليه زخم خطر عوارض را زياد مي كند يا وقتيكه بستن ابتدايي زخم در عملكرد تداخل ايجاد مي كند، استفاده مي شوند. گرافت هاي پوست ممكن است به صورت اتوگرافتها، آلوگرافتها يا گزنوگرافتها طبقه بندي شوند. اتوگرافتها بافتي است كه از پوست خود بيمار بدست مي آيد. آلوگرافت بافتي است كه از دهنده يك گونه (انسان به انسان) گرفته مي شود. اين گرافتها را آلوژينگ يا هموگرافت نيز گويند. گزنوگرافت يا هتروگرافت بافتي است كه از گونه هاي ديگر (حيوان به انسان) گرفته مي شود. گرافتها همچنين با توجه به ضخامتشان متفاوتند. گرافت پوست ممكن است بسته به مقدار درم شامل شده در نمونه، به صورت ضخامت برشي (براي مثال نازك، متوسط، يا ضخيم) يا گرافت با ضخامت كامل باشد. گرافت با ضخامت برشي، مي تواند در ضخامت هاي مختلف بريده شود و معمولاً براي پوشيدن زخمهاي بزرگ يا نقايصي كه براي آنها گرافت با صخامت كامل يا فلپ غير عملي است استفاده شود. گرافت با ضخامت كامل شامل ابيدرم و كل درم فاقد بافت چربي زيرين است. اين گرافت براي پوشاندن زخمهاي بيش از اندازه بزرگ كه مستقيماً بسته مي شوند، استفاده مي شود.

انتخاب محل دهنده

محل دهنده با چند معيار انتخاب مي شود:

-  رسيدن هر چه ممكن، به نزديكترين جور شدگي رنگ

- جور كردن بافت و كيفيتهاي ايجاد مو

- بدست آوردن ضخامت ممكن گرافت پوستي بدون به خطر انداختن ترميم محل دهنده

- در نظر گرفتن اثرات زيبايي محل دهنده، بعد از ترميم تا اينكه محل آن مشخص نباشد.

مراقبت از محل دهنده

- توجه مفصل از محل دهنده، به اندازه مراقبت از محل گيرنده مهم است. محل دهنده

- با ايجاد بافت پوشش مجدد درمهاي باز و پوست رفته، ترميم پيدا مي كند. در ابتدا معمولاً يك لايه گاز غيرچسبان، گاز با سوراخهاي ريز، به طور مستقيم روي محل دهنده گذاشته مي شودف سپس پانسمانهاي گاز جاذب روي آن گذاشته شده تا خون يا سرم زخم را جذب نمايد. پانسمان غشايي (براي مثال آپ سيت) ممكن است نيز بكار برده شود و حاوي برخي مزيتها است. اين پانسمان شفاف بود و اجازه مي دهد كه زخم بدون بهم زدن پانسمان، مشاهده شود و اجازه مي دهد كه بيمار بدون ترس مرطوب شدن پانسمان، با آب دوش بگيرد.

بعد از ترميم، به بيمار در مورد استفاده كرم (براي مثال لانولين، روغن زيتون) آموزش داده شود تا محل دهنده نرم و انعطاف پذير نگهداشته شود. بخاطر حساس بودن اين نواحي، بخصوص نسبت به صدمات حرارتي، هر دو محلدهنده و ناحيه گرافت، بايد از تماس با حرارتهاي بالا، ضربه خارجي، و تماس با آفتاب محافظت شوند.

كاربرد از گرافت :

گرافت توسط وسايل مختلفي مثل، تيغهاي تراش، چاقوقهاي گرافت پوست برهاي الكتريكي يا هوايي يا درام بدست مي آيد. گرافت پوست از محل دهنده يا ميزبان گرفته وبه محل مطلوب منتقل مي شود. به محل گيرنده، بستر گرافت مي گويند.

براي اينكه گرافت زنده بماند و موثر باشد. برخي وضعيتها ممكن است نياز باشد:

- محل گيرنده بايد جريان خون كافي داشته باشد تا عملكرد فيزيولوژيك طبيعي بتواند بدنبال آن ايجاد شود.

- گرافت بايد در تماس نزديك با بستر آن قرار گيرد تا از جمع شدن خون يا مايع بين گرافت و محل گيرنده جلوگيري شود.

گرافت بايد بخوبي ثابت شود (بي حركت شود) تا اينكه در محل گيرنده باقي بماند.

- ناحيه بايد عاري از عفونت باشد.

- وقتيكه گرافت در محل گيرنده استفاده شود، ممكن است در محل سوچر شود.

گرافت ممكن است شكافته شود و براي پوشيدن ناحيه بزرگتر، پهن شود.

فرآيند ايجاد عروق مجدد و متصل شدن گرافت پوست به يستر گيرنده را گرفتن مي گويند. بعد از اينكه پوست روي محل قرار داده شد، ممكن است بدون پانسمان رها شود يا بسته به ناحيه بدن، با پانسمان سبك يا فشاري پوشيده شود.

 

ملاحظات پرستاري:

پرستار به بيمار آموزش مي دهد كه تا حد ممكن عضو مبتلا را بي حركت نگهدارد.براي گرافت صورت بايد از فعاليت زياد پرهيز شود، گرافت دست يا بازو ممكن است با آتل بي حركت شود، وقتيكه گرافت روي اندام پايين گذاشته شود، بخاطر اينكه ارتباطات مويرگي جديد شكننده هستند و امكان پارگي در اثر فشار زياد وريد وجود دارد، اندام بالا برده شود. وقتيكه اجازه تحرك داده شود، براي خنثي كردن فشار وريدي، بيمار بايد جوراب لاستيكي بپوشد.

پرستار به بيمار، اعضاء خانواده، با ديگر مراقبت دهنده، مشاهده روزانه پانسمان را آموزش مي دهد. تخليه غيرمعمول يا واكنش التهابي اطراف لبه زخم، نشان دهنده عفونت است و بايد به پزشك گزارش داده شود. هر نوع مايع، ترشح چركي، خون، ياسومي كه جمع شود، توسط جراح به آرامي تخليه مي شود، چون تجمع اين مواد باعث جدايي گرافت از بستر آن مي شود. وقتيكه گرافت به نظر صورتي مي رسد، داراي عروق مي شود، بعد از ٣-٢ هفته ممكن است جراح براي مرطوب كردن گرافت، روغن معدني يا كرم لانولين يا كرمهاي جديدتر كه مخصوص جلوگيري از اسكار هستند تجويز نمايد. بخاطر اينكه ممكن است در ناحيه گرافت درك حس براي مدت طولاني كم شود، براي جلوگيري از سوختگي و ضربه بيشتر پوست بايد از بكار بردن پدهاي گرمايي و تماس با نور خورشيد پرهيز شود.

رفرنس: پرستاري داخلي جراحي       برونرسودارث

بيماريهاي پوست و سوختگي           ترجمه : غضنفر رفيعي

مدرس دانشگاه علوم پزشكي شيراز

پرستار اتاق عمل

 

  

 

 |+| نوشته شده در  شنبه شانزدهم آبان 1388ساعت 13:11  توسط رضا  | 
 
  بالا